Michel Mulder.
Volledig scherm
PREMIUM
Michel Mulder. © VINCENT JANNINK

Van fulltime sporter naar fulltime mantelzorger: 'Heftig, maar ook fantastisch’

Michel MulderTweeënhalve maand geleden beëindigde Michel Mulder (34) zijn schaatscarrière. Hij blikt terug op zijn worsteling na het olympisch goud. ,,Het draait niet om een rondje van 23 seconden. Maar om familie.’’

Door Lisette van der Geest

Michel Mulder dacht altijd: mocht ik ooit olympisch kampioen worden, dan wil ik het zo doen als Epke Zonderland. Een normale, nuchtere gast blijven. Niet arrogant, leuk, goed overkomen voor de camera. Epke is een held, vindt Mulder. Dus het was wel een beetje raar dat hij jaren later uitgerekend met turnkampioen Zonderland in een supermarkt liep en een meisje toen op haar knieën ging voor een aanzoek aan hém.

Quote

Ik was altijd bangig en zenuwach­tig, maar ik wilde het heel graag

Michel Mulder

,,Volgens mij was het een grapje, een weddenschap’’, zegt Mulder. Verderop stonden vriendinnen te lachen, hij begon ook te lachen en zei: ,,Sorry, daar moet ik nog even rustig over nadenken.’’ Daarna gingen de twee sporters verder met boodschappen doen.

Een olympische titel verandert een leven. Het brengt veel, heel veel. Het neemt ook. Het schept verwachtingen, creëert druk en haalt een stukje ongedwongenheid weg. Hij had er last van. Zijn tweelingbroer Ronald, in 2014 derde op de 500 meter in Sotsji, zei een halfjaar na de Spelen: ,,Hoe kan het dat ik blijer ben met brons dan jij met goud?’’ Mulder, nu, thuis in Zwolle: ,,Dat deed wel heel erg zeer.’’