Volledig scherm
PREMIUM
Vincent Bijlo © Marco De Swart

Een Europees Parlementsfestival lijkt me een leuk idee

Vincent luistertCabaretier Vincent Bijlo schrijft een keer per week een column over wat hem opvalt op de radio.

Duncan, jaa, Duncan, Duncan, oo, Duncan, wat goed zeg, Duncan. Niks grote acts, hij hoefde niet op een paal de lucht in gehesen te worden, geen choreografieën, geen kostuum, nee, Duncan, gewoon Duncan.

Ik heb geen verstand van visuals, laat dat duidelijk zijn, voor mij is televisie radio waarop men soms gaten laat vallen omdat er dan blijkbaar iets te zien is, maar nodig heb je ze natuurlijk niet om te winnen, visuals. Dat bewees Salvador Sobral twee jaar geleden, hij zong voor Portugal het mooiste Songfestivalliedje ooit, en Duncan bewijst het nu weer. De audio heeft gewonnen, dank je wel Duncan.

De stilte heeft gewonnen, er zit veel stilte in het lied, de timing heeft gewonnen, de hymne heeft gewonnen.

Maar wat zat er weer een hoop takkeherrie tussen, dit jaar, en veel uitsloverij en lichtsmijterij. Dat laatste is me verteld, want nogmaals, ik ben van de audio.

Tijdens het luisteren bedacht ik: Zou het misschien een idee zijn om voortaan, eens in de vijf jaar, het Eurovisie Songfestival te combineren met de Europese verkiezingen? Dat je een speciale editie maakt, zonder Israël, Australië en alle andere niet-EU-leden.