Volledig scherm
PREMIUM
Enrico Lacruz poseert met Tyson, het hondje van zijn vriendin Peggy. © Jan Ruland van den Brink

Het soms eenzame bestaan van Enrico Lacruz: ‘Mensen onderschatten wat er bij boksen komt kijken’

DIDAM - Enrico Lacruz (26) bokst in de klasse tot 63 kilogram. Ruim drie jaar geleden strandde hij in zijn jacht op een olympische medaille in de achtste finales. In Tokio gaat hij voor het allerhoogste: goud. Lacruz voelt zich er klaar voor.

Volledig scherm
Gelderlanders in Tokyo © DG/JK

,,Sorry, ik moet weer.” Net als een half uur geleden staat de bokser op om te toiletteren. ,,Ik heb 2 liter water op. Vanochtend was ik net naar de wc geweest toen er een onaangekondigde dopingcontrole voor de deur stond.”

Ieder dag, ook in het weekend, moet Lacruz een uur beschikbaar zijn voor een mogelijke controle. ,,Via een app geef ik dagelijks door hoe laat ik ergens een uur lang verblijf. Irritant? Ach, na vier jaar ben ik het gewend”, haalt Lacruz zijn schouders op.

Offers horen bij het verwezenlijken van zijn droom. ,,Toen ik als 13-jarige de olympische ringen zag, wist ik: daar moet ik heen.” Op de bank van zijn woning in Didam herinnert Lacruz zich een spreekbeurt op de middelbare school. ,,Het thema was: van droom naar werkelijkheid. Ik vertelde mijn klas dat ik als bokser naar de Spelen wilde.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Regiosport