Voor wereldkampioen Estavana Polman komt haar familie eerst, dan pas handbal en Tokio

Estavana Polman staat voor een missie. Na de historische wereldtitel droomt de Arnhemse handbalster, superster van Oranje, van olympische glorie. Een reportage vanuit Denemarken.

Met Estavana naar Tokio

De Gelderlander volgt handbalster Estavana Polman de komende maanden op weg naar de Olympische Spelen in Tokio. De wereldkampioen uit Arnhem (27) geeft een inkijkje in haar leven en houd je op de hoogte van alle ontwikkelingen en voorbereidingen bij Oranje en haar club Team Esbjerg. Vandaag deel 1.

„Daar zat ik dan in het hotel, met een drankje in mijn hand. Ik had geen idee wat ik moest voelen. ‘We moeten dit vieren, maar ik kan niet meer’, riep ik. Ik was he-le-maal gesloopt.”

Estavana Polman (27) schiet spontaan in de lach. Drie maanden na de heroïsche WK-finale van 15 december 2019 in Japan (30-29 zege op Spanje) weet de handbalster uit Arnhem - verkozen tot de beste speelster van het WK - nog steeds niet precies wat er die bewuste avond allemaal in haar is omgegaan. „Het echte besef komt denk ik pas als ik ooit stop met handbal.”

De Nederlandse handbalster Estavana Polman in actie tijdens de halve finale wedstrijd tegen Rusland op het WK handbal: 'En ach: een wereldtitel is leuk, maar olympisch goud is nog leuker.'
Volledig scherm
De Nederlandse handbalster Estavana Polman in actie tijdens de halve finale wedstrijd tegen Rusland op het WK handbal: 'En ach: een wereldtitel is leuk, maar olympisch goud is nog leuker.' © ANP

Denemarken
De wereldkampioen doet haar verhaal vanuit haar appartement in Esbjerg, een havenstad aan de westkust van Denemarken. Polman woont op drie hoog, aan de rand van het rustige centrum. Een weerzien met haar collega-internationals laat voorlopig nog op zich wachten, weet ze inmiddels. Dinsdag zou Oranje weer voor het eerst bij elkaar komen op Papendal. Maar het coronavirus heeft een streep door de EK-kwalificatieduels met Spanje én de trainingsstage gezet. De campagne op weg naar de Olympische Spelen mag dan vertraging oplopen, zegt de topschutter, geestelijk is de voorbereiding allang begonnen.

Polman ploft, net terug van een training bij haar club Team Esbjerg, neer op een stoel aan de eettafel. Ze wijst door het raam naar de overzijde van de straat. Een fonkelnieuw bedrijfspand verspert het uitzicht. „We konden eerst prachtig over de haven uitkijken. Het eerste dat ik bij de bouw riep, was dat onze huur omlaag moest. Zo’n type ben ik”, zegt ze lachend.

Estavana Polman (rechts) viert de overwinning op Spanje in de finale van het Wereld Kampioenschap: ‘Weet je wat nu zo gek is? Het voelt nog steeds raar om te zeggen dat ik wereldkampioen ben.’
Volledig scherm
Estavana Polman (rechts) viert de overwinning op Spanje in de finale van het Wereld Kampioenschap: ‘Weet je wat nu zo gek is? Het voelt nog steeds raar om te zeggen dat ik wereldkampioen ben.’ © EPA

‘Olympisch goud is nog leuker’
In de keuken staat Rafael van der Vaart. De 37-jarige ex-topvoetballer van onder meer Oranje, Ajax en Real Madrid bakt een ei voor zijn vriendin. Ondertussen snijdt hij alvast de groenten voor het avondeten. Er staan taco’s op het menu. Damian - de 13-jarige zoon van Van der Vaart - en hun dochter Jesslynn (2) zorgen op de achtergrond voor leven in de brouwerij. De jongste telg stuitert vrolijk door de met speelgoed bezaaide huiskamer. Een vertrek ernaast ligt vol met stapels was. „Welkom in het leven van een wereldkampioen”, zegt de spontane blondine lachend. „Weet je wat nu zo gek is? Het voelt nog steeds raar om te zeggen dat ik wereldkampioen ben. En ach: een wereldtitel is leuk, maar olympisch goud is nog leuker.” Opnieuw verschijnt er een glimlach op haar gezicht. De woorden, uitgesproken met een knipoog, hebben wel een serieuze ondertoon. Oranje gaat ook komende zomer tijdens de Spelen voor het hoogst haalbare, zegt ze. Voor een gouden plak. „Maar wij zijn realistisch genoeg om te weten dat alles moet kloppen om nog een keer zo’n succes te behalen.”

Quote

Wij zijn realis­tisch genoeg om te weten dat alles moet kloppen om nog een keer zo’n succes te behalen

Estavana Polman, Handbalster Oranje

Tokio
De superster wil met Oranje een frisse start maken op weg naar Tokio. Wanneer dat gebeurt? Ze hoopt zo snel mogelijk. Polman ziet er naar uit haar ploeggenoten weer in de armen te sluiten. „Ik ben benieuwd naar al hun verhalen. Na het WK zijn we uit elkaar gegaan en heeft iedereen de draad weer opgepakt bij de eigen club.”

„Met sommige meiden houd je wel contact. Maar alles gaat gewoon weer door zoals het was. Alsof er niets is gebeurd. Best gek. Soms sta ik wel even stil hoor, bij die wereldtitel. ‘Wauw, niet normaal wat we als klein landje hebben geflikt’, denk ik dan. Mensen die niets met handbal hadden, zijn ons gaan volgen. Daar mogen we trots op zijn.”

Gezin
De Arnhemse excuseert zich even voor een ‘topoverleg’ aan het aanrecht. Damian - tijdelijk over in Denemarken vanwege de vakantie in Hamburg (waar hij bij moeder Sylvie Meis woont) - moet naar zijn voetbaltraining bij Esbjerg en Jesslyn naar gym. De uitkomst van het korte beraad: Van der Vaart brengt hen weg, Polman haalt dochterlief later in de middag weer op.

„Jesslynn, geef mama een kus”, roept ze naar de peuter, die haar drie seconden later in de armen vliegt. Ook Damian krijgt een knuffel, gevolgd door Van der Vaart. ,,Doei schat, tot straks.”

Zo gaat dat in huize Van der Vaart-Polman. „Het is soms rennen en vliegen”, zegt Polman. „Raf neemt gelukkig ook veel taken op zich. We zijn echt een team. Dat moet ook wel. Hij is ook geregeld op pad voor zijn werk (als voetbalanalyticus bij de NOS, MvS), dus we moeten de agenda’s goed op elkaar afstemmen. Als we er niet uitkomen, hebben we gelukkig een babysitter én lieve ouders waar we op kunnen terugvallen.”

Estavana Polman en Rafael van der Vaart, thuis op de bank in Esbjerg met hun dochter Jesslynn.
Volledig scherm
Estavana Polman en Rafael van der Vaart, thuis op de bank in Esbjerg met hun dochter Jesslynn. © eigen foto

Leven in Esbjerg
Polman speelt al bijna tien jaar in Denemarken. Ze is gelukkig in het Scandinavische land. Zowel op sportief vlak als privé. De handbalster koestert haar leven in Esbjerg. Haar gezin. Ze wijst op een groot portret aan de muur van Damian en Jesslynn. „Onze trots, daar draait alles om. Als zij gelukkig zijn, zijn wij dat ook. Handbal is mijn grote passie, maar de sport is nooit het belangrijkste in mijn leven geweest. Dat is mijn familie.”

De honger naar prijzen blijft evenwel onverminderd groot. Met Team Esbjerg jaagt Polman op de tweede landstitel op rij en staat ze in de kwartfinale van de Champions League. Met Oranje moet in Tokio een nieuw kunststukje volgen. „Naast presteren, wil ik nu ook echt genieten”, doelt Polman op de Spelen. „Dat heb ik vier jaar geleden in Rio de Janeiro (vierde plek, MvS) te weinig gedaan. Wij moeten als team ook plezier kunnen hebben. Als dat lukt, weet ik zeker dat wij onze beste prestaties kunnen neerzetten.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Regiosport