Volledig scherm
Klae Dekens is hersteld na een kruisbandblessure en korfbalt weer voor KV Wageningen. © Herman Stöver

‘Een pijn die ik nooit eerder voelde’

WAGENINGEN - Een afgescheurde kruisband. Het gebeurt in een fractie van een seconde. Het is een absolute nachtmerrie voor veel sporters. Revalideren is soms topsport.

Het moment heeft Klae Dekens nog fris in haar geheugen. Een landing, gecombineerd met een verkeerde draai, zonder tegenstander in de buurt. ,Ik gilde het uit, maar wilde niet gillen. En hoe graag ik het hoopte, de pijn hield niet op.”

Om enigszins te beseffen wat voor impact de gevreesde kruisbandblessure heeft, vertellen drie sporters hun verhaal. Naast korfbalster Klae Dekens (KV Wageningen) zijn voetballers Fabian van der Post (WVV Wageningen) en Sem Dijkema (SKV) tegen wil en dank ervaringsdeskundige.

Van der Post overkwam het op het kunstgrasveld van ONA’53. ,,Een gevoel dat je niemand toewenst. Een pijn die ik nooit eerder voelde.”

Hoe snel pijn en zwelling kwamen, een paar uur later functioneerden de twee alweer redelijk. Klae ging uit eten, Fabian moest werken in zijn restaurant.

Quote

Op de bank ging ik kapot van de pijn.

Sem Dijkema

Drempel

Quote

Als een klein kind hing ik huilend met mijn vriend aan de telefoon

Klae Dekens

Bij Dijkema gebeurde het desastreuze buiten het veld. ,,We speelden een wedstrijd, waarbij ik mijn knie overstrekte. Enkele dagen later stapte ik bij een vriend over een drempel. Dit is foute boel, dacht ik. Trappend met één been fietste ik naar huis. Mijn schoonmoeder moest me van de fiets helpen.’’

,,Op de bank ging ik kapot van de pijn, dus op naar het ziekenhuis. Als ik erop terugkijk, denk ik dat mijn kruisband al voor negentig procent was afgescheurd op het veld. Die drempel was het laatste zetje.”

Waar de orthopeed bij Fabian en Sem snel een ruptuur constateerde, bleef bij Klae lang de hoop dat het niet zo ernstig was. ,,Weken duurde het, met telkens de boodschap dat het niet mijn kruisband was. Toen dat wél uit de MRI tevoorschijn kwam, brak ik emotioneel in duizend stukken. In de korfbalwereld weet je: dat gaat minstens negen maanden duren. Als een klein kind hing ik huilend met mijn vriend aan de telefoon.”

Ze moest beslissen of ze geopereerd wilde worden. ,,Iedereen gaf aan dat het de beste keuze was, om helemaal te herstellen.”

Net als Sem ging ze enkele weken later onder het mes. Fabian, een horeca-ondernemer, koos voor het trainen van de spieren om zijn knie. Een ingreep is in sommige gevallen dan niet nodig.

Paracetamolletjes

,,De orthopeed vertelde gelijk dat voetballen uitgesloten was. Eigenwijs sloot ik drie maanden later aan in de voorbereiding op het seizoen. Een paar paracetamolletjes en niet toegeven aan de pijn. Achteraf gezien moet ik de arts gelijk geven. In december liet ik me alsnog opereren.”

De 30-jarige verdediger staat aan het begin van zijn tweede revalidatie. Lotgenoot Sem - voorheen een snelle, onvoorspelbare aanvaller - koos juist voor een extra lange herstelperiode, om mogelijke terugvallen te voorkomen.

,,Al voor de operatie trainde ik bij de fysio. Voelde nutteloos, want na die operatie was mijn been blubber. Bot met een stukje vel eromheen. Als ik dat niet zou doen, was het nog erger geweest.”

Volledig scherm
Fabian van der Post op archiefbeeld in actie voor ONA‘53. © Herman Stover
Quote

Hoewel ik het niet laat merken, vind ik het verschrik­ke­lijk medespe­lers plezier te zien hebben op het veld.

Fabian van der Post

Donorpees

In die bewuste operatie wordt normaliter een stuk uit de hamstring gehaald, als vervangende pees. ,,Alleen bij mij verliep dat anders. Ik hoorde ze rommelen, dus vroeg wat er was. Toen liet de arts het uitgesneden peesje zien, die ontoereikend bleek. Uit de vriezer werd een donorpees gehaald. Misschien wel van een hele goede voetballer.”

Klae en Sem markeren de periode na de eerste vier maanden als de meest frustrerende tijd. ,,Dat komt omdat ik voor mijn gevoel alles kon”, zegt de korfbalster. ,,Daarna was er nog een lange weg te gaan. Ik miste het teamgevoel. Medespelers steunden mij, maar dat is lastig als je zo’n blessure niet hebt meegemaakt.”

Fabian: ,,Hoewel ik het niet laat merken, vind ik het verschrikkelijk medespelers plezier te zien hebben op het veld. De kantine is leuk, maar het draait om sport.”

Sem (27) maakt drie jaar na de scheuring de balans op. Voor SKV speelde hij nog vier duels over twee seizoenen. Zijn oorspronkelijke niveau haalde hij niet meer, maar juist het spelletje is de aanvaller meer gaan waarderen.

Onweer

,,Mijn blessure heeft me geholpen te relativeren. Vroeger dacht ik soms: hopelijk gaat het nu onweren, dan hoef ik niet te trainen. Nu keek ik vanmiddag naar het stormachtige weer en hoopte ik dat de training niet werd afgelast.”

Ruim een jaar na de scheuring, voelde Klae (22) zich sterker dan ooit. ,,Voor het eerst kwam ik in het eerste, echt te danken aan mijn sterke revalidatie. Helaas scheurde ik twee jaar geleden mijn achillespees af. Dat hoor je vaker, blessures die volgen in de seizoenen erna.”

Voor Fabian heeft het tweetal een advies. ,,Blijf kleine doelen stellen en vertrouw de fysiotherapeut. Het doel moet duidelijk zijn, maar probeer plezier te halen uit al die uren zonder bal.”

Helft van de kruisband-patiënten keert terug op oude niveau

WAGENINGEN Bij fysiotherapiepraktijk Vis in Wageningen werken iedere week tientallen sporters aan hun kruisbandrevalidatie. Rondom de behandeltafel schuiven therapeuten Jelle Westerink en Robbin de Gee aan om de cijfers en feiten van de blessure te bespreken.

,,Zoals je misschien al vermoedde, zijn het in aantallen heel veel voetballers die bij ons komen”, begint De Gee. ,,Maar per duizend trainingsuren, zijn het ook de zaalvarianten van hockey en korfbal die heel hoog scoren.”

,,Wat opvalt”, gaat Westerink verder, ,,is dat de kans op een ruptuur bij vrouwen iets groter is dan bij mannen. Dat heeft te maken met de erfelijke eigenschappen van het geslacht. Ze hebben iets meer speling in de gewrichten en minder aanleg om sterke spieren te ontwikkelen.”

Volgens de cijfers keert niet alleen slechts de helft van de patiënten terug op het oude niveau, maar blijkt het ook moeilijk om dat vervolgens geruime tijd vol te houden.

,,Profvoetbal is een goed voorbeeld”, legt De Gee uit. ,,Het terugvalpercentage in de eerste drie jaar na een kruisbandblessure is bij voetballers heel groot. Het lastige aan een kruisbandblessure is dat het niet alleen met kracht en conditie te maken heeft. De voetplaatsing en lichamelijke aansturing moeten perfect werken, want één verkeerde landing of een verdraaiing kan al de boosdoener zijn.”

Westerink: ,,Daarom zie je vaak angst bij patiënten, zodra de terugkeer nadert. Als fysiotherapeut proberen wij die weg te nemen, door alles geleidelijk op te bouwen. Los van de cijfers is het mentale gedeelte van de revalidatie minstens zo belangrijk.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. VCV degradeert uit topdivisie

    VCV degradeert uit topdivisie

    RIJSWIJK - Het Veenendaalse VCV is het niet gelukt om degradatie uit de topdivisie te voorkomen. Ondanks dat het zelf met 1-3 won bij Inter Rijswijk was het afhankelijk van wat concurrent Volley Tilburg zou doen. Die uitslag was kort voor aanvang in Rijswijk al bekend aangezien die wedstrijd eerder werd gespeeld. De 1-3 winst van Volley Tilburg bij Dynamo Apeldoorn 2 zorgde voor teleurstelling bij VCV maar die werd even later omgezet in de wil om te winnen.

Regiosport