Volledig scherm
Rick Wennekes stunt tijdens de race in Sint Agatha. © Ed van Alem

Trainingsbeest Rick Wennekes pakt de draad weer op

SINT AGATHA - Na een crossongeval van een goede vriend was de motivatie van motorcrosser Rick Wennekes weg. De 17-jarige Hapsenaar herpakte zich en heeft weer plezier in de sport.

De stoom komt uit de oren bij Rick Wennekes na de eerste manche van de NK-race in Sint Agatha. De 17-jarige Hapsenaar kan een topklassering tijdens de cross vlakbij zijn woonplaats vergeten na een slechte start en een achtste plaats. Familieleden praten op hem in en na een goed gesprek kalmeert de motorcrosser snel. Ondertussen wordt zijn motor alweer klaargemaakt voor de tweede manche, waarin hij zich knap herpakt met de derde plaats. Zo eindigt hij als vijfde in de daguitslag.

Wennekes rijdt op zijn 250 cc-motor voor het Husqvarna-SKS Racingteam en is vooral actief tijdens het hoger aangeschreven ONK van de KNMV. Voor de MON-race (amateurbond), op een steenworp afstand van zijn woonplaats Haps, maakt hij een uitzondering.

Druk 

,,In aanloop naar deze race heb ik hier veel getraind en ik hoefde minder ver te reizen dan normaal”, zegt hij. ,,Maar bij zo’n wedstrijd vlakbij huis komt meer druk kijken. Iedereen wil weten hoe het met mij gaat en er wordt extra op mij gelet. Dat is leuk, maar ook lastig.”

Dat Wennekes vorig jaar, een categorie lager, won op de baan van crossclub Cuijk maakt de druk extra groot. Hij weet ook dat het dit jaar lastiger zal zijn om goede uitslagen te rijden. In de MX2 Inters/Nationaal-klasse komt hij ervaren rijders en oud-profs tegen. Hij rijdt pas sinds dit seizoen op dat niveau. Zijn nieuwe motor is 125 cc zwaarder.

,,Eigenlijk begint alles weer van vooraf aan”, zegt de jonge coureur. ,,Het is even wennen en mijn plaats zoeken in het deelnemersveld. Ik heb hard gewerkt om deze stap te kunnen maken. Hopelijk kan ik me snel beter staande houden.”

Adrenaline-junkie

‘Het proces’ vindt Wennekes mooier dan het racen zelf. Hij is geen adrenaline-junkie, maar een trainingsbeest. ,,Wielrennen en hardlopen, veel uren maken op de baan met de crossmotor. Iedere dag ben ik bezig met sport. De motivatie moet helemaal uit mijzelf komen en het geeft mij een goed gevoel als dat dan resultaat oplevert. Daar beleef ik nog meer plezier aan dan het rijden van wedstrijden.”

Zelfs op vakantie in Zweden nam hij de crossmotor mee. Eén dag trainde hij niet, had hij tijd voor andere dingen. Verder zocht hij uitdagende crossbanen uit om zichzelf verder te verbeteren.

,,Hogere sprongen maken en op een iets andere ondergrond rijden bijvoorbeeld. Ik ben altijd iemand geweest die vooral door hard werken ver komt, niet zozeer door mijn talent voor het crossen.”

Gevaar

Die instelling maakt hem een fitte en goede coureur, maar er schuilt ook gevaar in zijn aanpak. Hij is zo’n 25 uur per week aan het trainen. Afgelopen winter vroeg hij zich meerdere keren af waarvoor hij het allemaal deed. Dat had mede met het ernstige ongeluk van zijn crossvriend Ruben van de Laar te maken. 

De crosser uit Venhorst liep een jaar geleden een dwarslaesie op tijdens een training. ,,Ik vroeg me af of het mij het allemaal waard was wat ik deed, ging meer nadenken over de risico’s. Tijdens het racen van wedstrijden had ik daar geen last van, maar juist in de voorbereiding dacht ik daar over na.”

Zijn goede vriend zit waarschijnlijk voor altijd in een rolstoel. MSV Sint-Anthonis in Stevensbeek hield onlangs nog een benefietcross voor hem, om geld in te zamelen voor zijn behandeling. Wennekes pakte na een rustpauze zelf de draad weer op. De coureur, lid van MSV Overloon, heeft de motivatie terug. ,,Ruben zoek ik een keer per maand op. Hij zou dolgraag willen hardlopen, maar kan dat nu niet door iets wat iedereen kan overkomen. Dan moet ik niet zeuren als ik een keer geen zin heb.” 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Regiosport