Volledig scherm
Kjell van den Boogert maakt een spectaculaire sprong. © Irmo Keizer / TAB

Kjell van den Boogert: pionier op de E-mountainbike

MIDDELAAR - Kjell van den Boogert is de enige professionele E-mountainbiker van Nederland. Hij is op zijn ‘zelfontwikkelde’ fiets kanshebber op het eerste WK. Dankzij Bart Brentjens. 

Het vooroordeel dat je op een elektrische mountainbike niet hard hoeft te trappen en dat het allemaal vanzelf gaat, neemt Kjell van den Boogert (23) meteen weg. ,,Ik haal net zo’n hoge hartslag als op een MTB zonder trapondersteuning”, is de coureur uit Middelaar helder. ,,De snelheid ligt alleen hoger.”

Van den Boogert is de eerste en enige professionele E-mountainbiker van Nederland. De MTB’s met elektrische ondersteuning bestaan al langer, maar sinds dit jaar is de sport ook omarmd door de UCI.

De internationale wielerbond houdt voor het eerst wereldbekerwedstrijden, op 28 augustus is in Canada het eerste officiële WK E-MTB. De Limburger is daar kanshebber: tijdens de laatste twee World Cups werd hij telkens tweede. ,,De regenboogtrui pakken, zou heel bijzonder zijn”, blikt hij vooruit op de wedstrijd waar hij het hele jaar naartoe heeft gewerkt.

Testrijder

Van den Boogert rijdt zijn races op een (prototype) elektrische mountainbike die hij zelf mede heeft ontwikkeld. Met dank aan CST-Sandd-Bafang, het professionele mountainbiketeam van oud-olympisch kampioen Bart Brentjens, waar hij sinds afgelopen winter deel van uitmaakt. Met American Eagle (het fietsenmerk van Brentjens) en Bafang (een Wijchens bedrijf in elektrische motoren) werkt Van den Boogert als testrijder en software- en veringspecialist aan een E-MTB die straks mogelijk in productie gaat. De fiets werkt nu al bijzonder goed. ,,Toen we afgelopen winter aan dit project begonnen, hadden we niet verwacht dat we al zover zouden zijn”, zegt hij.

Van den Boogert had een jaar geleden nog geen idee dat hij bij dit project zou worden betrokken. Hij had net zijn universitaire studie werktuigbouwkunde afgerond, de opleiding waar hij een paar jaar daarvoor zijn kansrijke mountainbikecarrière voor op een laag pitje had gezet. Hij werd in 2013 dertiende op het WK bij de junioren.

,,Ik wilde niet meteen een kantoorbaan”, zegt hij. ,,Toen ben ik op de bonnefooi naar een wereldbekerwedstrijd gegaan, in de hoop contacten op te doen en misschien een baan te vinden als mechanieker bij een groot team.”

Manusje-van-alles

Hij kwam terug met een aanbod waar hij niet lang over na hoefde te denken. Voor het team van Brentjens is Van den Boogert sindsdien het luxe manusje-van-alles. Hij is niet alleen betrokken bij de ontwikkeling van de E-MTB en coureur van het team. Hij is tijdens de World Cups voor de reguliere mountainbikes ook mechanieker én techniektrainer bij de ploeg. Zijn stuurmanskunsten zijn namelijk van een zeer hoog niveau. Dat is een van de redenen dat hij het op zijn E-MTB zo goed doet. In de World Cups heeft hij het telkens aan de stok met Julien Absalon, de Fransman die twee keer goud pakte op de Spelen en vijf keer wereldkampioen werd.

,,Het is ontzettend gaaf dat ik op zoveel fronten bij een groot team betrokken ben en dat ik nu tegen dat soort mannen kan racen. Het is niet zo dat ik iets recht wil zetten omdat mijn MTB-carrière vroeg geëindigd is. De manier waarop was jammer (Van den Boogert kampte toen met de naweeën van de ziekte van Pfeiffer, JvL), maar ik had daar vrede mee. Nu wil ik vooral het maximale uit dit project halen. Daarom leef ik weer als vanouds voor de sport.”

Misschien dat hij ooit weer meer op een reguliere mountainbike gaat racen. Van den Boogert deed vorige maand al mee aan het ‘gewone’ NK, waar hij vijfde werd. ,,Er wordt wel eens lacherig gedaan over E-mountainbiken. Daar wilde ik laten zien dat je er toch echt goed voor in vorm moet zijn.”  

Volledig scherm
Kjell van den Boogert (rechts) met ploegleider Bart Brentjens. © Erik van den Boogert

Het E-mountainbiken staat nog in de kinderschoenen. Kjell van den Boogert is fan van zijn sport, maar is ook sceptisch. ,,Het racen is supergaaf”, stelt hij. ,,Maar er zal goed moeten worden gekeken naar het recreatieve trainen in de bossen. E-mountainbiken gaat hard en er is nu al spanning tussen mountainbikers, wandelaars en ruiters. Die moet niet verder oplopen.”

In de officiële wereldbekers E-MTB is trapondersteuning toegestaan tot 25 kilometer per uur. ,,Daarna moet je zelf bijtrappen, al zijn de parcoursen zo ingericht dat dat niet vaak het geval is. Meestal gaat het alleen in de spectaculaire afdalingen sneller.

,,Er zijn veel eisen waar een motor aan moet voldoen. Er zijn net als in de Formule 1 verschillen in materiaal. Je kunt daar tijd mee winnen. Dat maakt de sport in mijn ogen extra interessant.” Maar de conditie en met name de techniek van de rijder zijn bepalend, zegt Van den Boogert. Door de extra snelheid van de fietsen zijn hoge sprongen mogelijk. ,,Als je niet goed kan sturen, dan win je zeker niet.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Regiosport