Foto ter illustratie.
Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © DPG

Als ik het terras om de hoek nader zie ik twee damesachtige dames zitten

Column Thomas VerbogtHier om de hoek is een terras dat bij een restaurant hoort waar ik kom als er ‘een speciale aanleiding’ is. Iets te vieren, zoiets. Geen verjaardag, nee, iets hogers. Je trekt er je zondagse kleren bij aan, wat in dat restaurant ook de bedoeling is, geloof ik. Als je er binnenkomt, word je meteen bedeesd, vroeger ook zenuwachtig, maar die tijd is gelukkig voorbij.

  1. Waarom zou het plein tijdens Dodenherdenking verboden gebied zijn?
    PREMIUM
    Column Thomas Verbogt

    Waarom zou het plein tijdens Dodenher­den­king verboden gebied zijn?

    Hier in de buurt zeiden we tegen elkaar: ,,Ben je er dinsdag?” Antwoord geven was niet eens nodig. Soms vroeg iemand: ,,Het gaat toch door?” Vreemde vraag is dat, want hoe zou je Dodenherdenking niet kunnen laten doorgaan? Maar bedoeld werd de praktische gang van zaken, om het zo maar eens te noemen. Dat we bij elkaar komen op het plein voor de kerk, dat daar een harmonie of fanfare komt spelen, altijd een beetje vals, maar ontzettend goed bedoeld, dat we met ons allen stil zijn en daarna weer stil naar onze huizen gaan om daar ook nog een tijdje min of meer stil te blijven.
  2. Ben je zelf niet een beetje beperkt als je de avondklok als vrijheidsbeperking beleeft?
    PREMIUM
    Column Thomas Verbogt

    Ben je zelf niet een beetje beperkt als je de avondklok als vrijheids­be­per­king beleeft?

    Was die avondklok zo verschrikkelijk? Hier en daar hoor ik zeggen dat het de ergste vrijheidsbeperking in de coronatijd was. Weet niet of ik makkelijk praten heb, maar denk: valt toch wel mee, is ‘vrijheidsbeperking’ niet een te groot woord? Ik gooi er zelfs een schepje bovenop: ben je zelf niet een beetje beperkt als je de avondklok als vrijheidsbeperking beleeft?

Columns