Volledig scherm
PREMIUM
Columnist Thomas Verbogt. © Do Visser

Ik hoorde mezelf schelden, wat ik normaal nooit doe

columnIets hoeft voor mij niet per se super te zijn. Minder dan super mag ook. In de meeste gevallen ga ik voor goud, maar super is dan weer zo’n overtreffende trap. 

Als iemand roept 'Je moet komen, hoor, want het wordt een superfeest', zeg ik liever meteen dat ik helaas verhinderd ben. Er zijn mensen die om de haverklap 'super' zeggen. Je schenkt een glas wijn in: ,,Super.’’ Natuurlijk, het is een ander super dan in een superfeest, maar toch.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Tegen de buurvrouw die toevallig achter me fietste, zei ik: ‘De zak is gescheurd’
    PREMIUM
    COLUMN THOMAS VERBOGT

    Tegen de buurvrouw die toevallig achter me fietste, zei ik: ‘De zak is gescheurd’

    Waar ik graag over schrijf en zal blijven schrijven, omdat het me mateloos fascineert, zijn de overbodige mededelingen die we doen. Dus je struikelt op straat en komt ten val en dan zeg je tegen passanten die zagen wat er gebeurde: ,,Ik ben gevallen.” Of de overbodige vraag: bezoek belt aan, je doet de deur open: ,,Heb je het kunnen vinden?” Waarom dat is, weet ik niet. Ja, het zal met sociale onhandigheid te maken hebben.

Columns