Ik lag al in bed, maar voelde dat er buiten iets gebeurde dat ik niet mocht missen

column thomas verbogtPaar dagen bracht ik door in de stilte van Zeeuws Vlaanderen. Klein huisje in het midden van nergens. Kan dat nog in Nederland? Haast niet, maar toch wel bijna. Tussen akkers en velden, koolzaad, in het vlakke land, door Jacques Brel bezongen, hoge hemel. 

Volledig scherm
Foto ter illustratie. © Shutterstock

En vooral die stilte. Als het stil is, zeggen we daar vaak iets van, bijvoorbeeld dat het stil is. Het is net alsof we dat móeten zeggen. Waarschijnlijk is het door de verbazing over die stilte.

Of opluchting. Of omdat we het bijna nooit kunnen zeggen, althans binnen onze landsgrenzen.

,,Wat doe je daar?’’’ vroegen vrienden. Ik wilde antwoorden: ,,Niets’’, maar dat antwoord is niet juist. Beter is: ,,Op verhaal komen.’’

Columns