Volledig scherm
PREMIUM
Duncan Laurence in Tel Aviv. © Getty Images

Ik werd wakker en besefte dat ik ongeveer 12 uur aan het Songfestival had besteed

columnGistermorgen werd ik niet wakker met het lied van Duncan in mijn hoofd en vroeg me af of het wel zo’n lied is, dat het in je hoofd gaat zitten dus. Is het niet een lied dat het telkens van het moment zelf moet hebben: dat het gebeurt terwijl het gezongen wordt. Dat als je het weer wilt meemaken, je niet kunt vertrouwen op je geheugen, maar de opname moet beluisteren.

Ook werd ik wakker met het besef dat ik de dagen daarvoor ongeveer 12 uur aan het Songfestival had besteed, wat ik normaal nooit doe. In die 12 uur zit ruim 1 uur puntentelling, altijd een aantrekkelijke fase van het evenement, en het grootste gedeelte van de tijd is zang en dans, praatjes en optredens eromheen, korte inleidende filmpjes, dat soort dingen.

Hoe lang ben ik werkelijk geboeid geweest? 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns