Ik wist dat het verzonnen was, maar toch: Kuifje was de eerste man op de maan

De maanlanding zag ik vijftig jaar geleden met mijn ouders. Mijn zusjes sliepen, een was nog niet zo lang geleden op aarde geland. We keken met ons drieën. Mijn moeder zei niet: “Wat kunnen ze toch veel.” Dat zei ze vaak bij nieuwe ingrijpende ontwikkelingen. 

Thomas Verbogt

Thomas Verbogt is columnist bij De Gelderlander. In zijn dagelijkse mijmeringen verwondert hij zich over het alledaagse. In 2017 vierde Thomas zijn 25-jarig jubileum bij deze krant.
Klik voor eerdere columns

Nu waren die woorden waarschijnlijk te klein voor wat zich voor onze ogen voltrok. Nee, ik herinner me dat we in stilte keken, wat verder niet beklemmend was. De nieuwe tijd was ons op volle kracht aan het overkomen.

Toen ik 1961 de eerste mens door de ruimte vloog, Yuri Gagarin, zei de onderwijzer op de lagere school met stellige enthousiasme dat we binnen een jaar of tien op de maan zouden kamperen. Ik kende de maan uit de avonturen van Kuifje en ik zag er vaag tegenop daar te gaan kamperen.

Uiteraard dacht ik er weer aan toen ik de eerst mens een stap op de maan zag zetten. Ik voelde er ontzag voor, maar niet de behoefte daar met een tentje heen te gaan.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns