Volledig scherm
PREMIUM
© shutterstock

Kraamvisie heet nu raamvisite (!), lees ik

Column Thomas VerbogtDadelijk moet ik op kraamvisite. Gá ik op kraamvisite, niks moeten. Toch is het een beetje zo. Zit al in het stijve woord visite verpakt. Ik ben er niet goed in. In principe vind ik alles eraan feestelijk, het nieuwe kind dat nog van niets weet, de stralende ouders, de aangename drukte eromheen. Maar toch. Wat maar toch?

Door de jaren heen heb ik leren leven met een zekere sociale onhandigheid. Soms heb ik er helemaal geen last van, maar daar moet ik me van tevoren dan behoorlijk op concentreren, wat vooral een kwestie is van het overboord van allerlei vragende gedachten. 

Wat ik vooral niet moet doen, is van een afstandje naar mezelf kijken. Dat kan ik. Daarom dans ik bijvoorbeeld haast nooit.

Quote

Ik ben een waterval van vertede­ring, mijn gezicht valt bijna uit elkaar van nieuwe rimpels en ik grijns dierlijk

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns