Volledig scherm
PREMIUM
© Hans Broekhuizen.

Lekenpreek

Thomas VerbogtNog steeds doe ik graag iets wat ik nog nooit heb gedaan. Ik dacht dat het wel een keer over zou gaan, maar dat is niet zo. Waarom zou het ook? Ik schrijf nu wel 'iets', maar meestal is het meer dan dat.

Gisteren hield ik in een kleine kerk in Oosterbeek een preek voor de remonstrantse gemeente. Ik had daarvoor niet zelf contact opgenomen met de kerk, ik was ervoor gevraagd, wat ik een eer vond, en inderdaad iets nieuws. Zo'n preek heet lekenpreek en dat is een woord waarmee ik een tijdje rondliep. Het woog zwaarder dan ik dacht toen ik 'ja' zei. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. ‘We vinden het fijn als we kunnen lachen, maar dat is u wel toevertrouwd’
    PREMIUM
    column Thomas Verbogt

    ‘We vinden het fijn als we kunnen lachen, maar dat is u wel toever­trouwd’

    In mijn directe omgeving leest niemand Libelle. Ik geloof niet uit principe, maar men komt er niet toe. Daarom kan ik het ook niet hebben over de 85ste verjaardag van het tijdschrift dat het nog steeds goed doet, beter dan Margriet. Ik las vorige week een interview met de hoofdredacteur van Libelle, Hilmar Mulder, en die zei dat de Libelle-lezer iets vlotter is dan die van Margriet. Zelf houd ik van vlot.

Columns