Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © ANP

Soms zie je meteen aan mensen dat ze woedend op alles en iedereen zijn

ColumnIn de trein heb ik uitzicht op een man die een eindje verder zit. Ver middelbaar, lichtbruin jack, lichtbruin overhemd, iets te grote lichtblauwe stropdas. Zijn haar is dun en keurig in orde gekamd en zijn brede mond een bittere streep. 

Soms zie je meteen aan mensen dat ze woedend op alles en iedereen zijn en dat hun dagelijks leven eruit bestaat die woede te beheersen. Hij praat met een vrouw tegenover hem. Ik kan haar niet zien, hoor alleen haar stem, die bedeesd ruist.

Ze hebben het eerst over viltstiften. De man heeft een voorkeur voor een fineliner die bij de Hema te koop is en die vroeger duur was en nu niet meer. Dat laatste herhaalt hij een paar keer. Ik wil liever lezen dan hiernaar luisteren, maar dat lukt niet.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. ‘We vinden het fijn als we kunnen lachen, maar dat is u wel toevertrouwd’
    PREMIUM
    column Thomas Verbogt

    ‘We vinden het fijn als we kunnen lachen, maar dat is u wel toever­trouwd’

    In mijn directe omgeving leest niemand Libelle. Ik geloof niet uit principe, maar men komt er niet toe. Daarom kan ik het ook niet hebben over de 85ste verjaardag van het tijdschrift dat het nog steeds goed doet, beter dan Margriet. Ik las vorige week een interview met de hoofdredacteur van Libelle, Hilmar Mulder, en die zei dat de Libelle-lezer iets vlotter is dan die van Margriet. Zelf houd ik van vlot.

Columns