In het verleden stond er jarenlang een poffertjeskraam op het Vredenburg in Utrecht.
Volledig scherm
In het verleden stond er jarenlang een poffertjeskraam op het Vredenburg in Utrecht. © Marnix Schmidt

Een poffertjeskraam aan de Gageldijk? Utrecht wil er niet aan

Utrecht wil geen poffertjeskraam aan de Gageldijk. De horecaonderneming past niet binnen de regels. Het is geen bijzondere locatie en ook geen bijzonder horecaconcept. Het serveren van poffertjes is niet vernieuwend en ook niet innovatief.

  1. Na dertig jaar stopt ‘dorpsdokter’ van Schalkwijk ermee: ‘Houd altijd lol in je werk, dat is gezond’
    PREMIUM

    Na dertig jaar stopt ‘dorpsdok­ter’ van Schalkwijk ermee: ‘Houd altijd lol in je werk, dat is gezond’

    Hij speelt piano en had best iets in de muziek willen doen. Even leek hem een toekomst in het cabaret ook wel wat, maar Wouter van Steenis werd huisarts in Schalkwijk. Na dertig jaar neemt hij afscheid van het dorp. ,,Houd lol in je werk, heb ik met mezelf afgesproken. Dat is gezond voor jezelf en de patiënten zijn ook het beste af met een blije en fitte dokter.’’
  2. De oud-Hollandsche mystiek van het poffertje
    PREMIUM
    column

    De oud-Holland­sche mystiek van het poffertje

    Ach, het poffertje. Is er een onschuldiger traktatie te bedenken dan dat? Een minipannenkoekje met een likje boter en een stuifje poedersuiker. Een lekkernij (leckernij, schreef ik bijna) uit de tijd van Ot & Sien. Geserveerd in zo’n bont beschilderde houten kraam. Het poffertje heeft met de opmars van de foodtruck een bescheiden comeback gemaakt. En ik geloof dat je ze voorgebakken in de supermarkt kunt kopen. Maar daarmee verliest de poffer zijn glans, ja zijn oud-Hollandsche mystiek. Het poffertje is een smakelijk overblijfsel uit de tijd dat geluk nog heel gewoon was, men genoegen nam met een boterham met tevredenheid en zo’n luchtig in roomboter gebakken deegbolletje iets was om likkebaardend (lickebaerdend, schreef ik bijna) naar uit te zien.