Volledig scherm
PREMIUM
Jolanda ter Weele (40) en haar dochterje Emi (4). © Reinier van Willigen

Jolanda en haar dochtertje waren bijna verdronken langs de A12: ‘Ik had naar een psycholoog moeten gaan’

De Enschedese Jolanda ter Weele (40) was twee jaar geleden samen met haar dochter Emi (toen 2 jaar oud) op weg naar een verjaardagsfeest toen ze in de bocht van de afslag van de A12 bij Veenendaal van het asfalt schoot. Ze gleed met wagen en al over de kop een waterplas in. 

Quote

Ik sta veel bewuster stil bij dingen en ben veel minder bang voor de dood.

Jolanda ter Weele

Als eerste probeerde ze haar dochtertje te redden. Die zat op de achterbank in een kinderzitje, die Ter Weele met veel moeite openkreeg. Ze hield Emi met één hand bovenwater en probeerde met de andere het portier te openen. Dat lukte niet.

Net op het moment dat Ter Weele dacht dat het over was, zag ze iemand aan komen zwemmen. Dat was Milan ten Broek (nu 19) uit Amersfoort.

Het ongeluk is inmiddels twee jaar geleden, hoe gaat het nu met jou, Jolanda?
,,Na het ongeluk focuste ik me vooral op Emi: gaat het goed met haar? Heeft ze hulp nodig? Daarin vergat ik mezelf. Ik riep heel stellig dat ik alles zelf kon, maar achteraf gezien was het toch goed geweest als ik hulp had gezocht bij een psycholoog.

Ik heb me namelijk heel schuldig gevoeld. Wat was er gebeurd als ik haar niet uit het stoeltje had gekregen? Dat emotioneert me nog steeds.

Ook had ik lange tijd last van angst voor de weg. Als mijn vriend en Emi met de auto op pad gingen, raakte ik volledig in paniek en wilde ik dat ze me constant belden om te vertellen dat alles goed ging.

Ik was doodsbang om mijn dochter te verliezen. De eerste paar weken durfde ik niet eens met haar over straat, bang dat een auto haar zou aanrijden.’’