Louise (66) zit elke dag voor het raam bij het verzorgingshuis van haar moeder (102): ik wil niet dat ze sterft door eenzaamheid

Ook de Utrechtse Louise Nagtegaal (66) kreeg vrijdag te horen dat ze vanwege het coronavirus niet meer bij haar 102-jarige dementerende moeder op visite mag komen. ‘Ik verzin wel een oplossing’, dacht ze. Sindsdien gaat ze elke dag voor het raam van woonzorgcentrum Snavelenburg in Maarssen zitten. Mét een handpop, zodat ze toch met haar ‘mutti’ kan praten. 

Quote

Ik weet dat mijn moeder gaat sterven, ze is 102. Daar heb ik vrede mee. Maar niet zó. Ik wil niet dat ze sterft van eenzaam­heid, omdat ze mij mist

Louise Nagtegaal

Elke dag bezoekt Louise Nagtegaal uit Zuilen haar 102-jarige moeder Ulrike in woonzorgcentrum Snavelenburg in Maarssen. Toen ze vorige week hoorde dat ze haar moeder vanwege de coronamaatregelen niet meer mag bezoeken, is ze er toch heengegaan. ,,Ze is dementerend, dus ik heb best wel een beetje doorgedramd dat het erg belangrijk was dat ik dat nieuws zelf aan haar moest vertellen. Er werken hele lieve mensen, dus gelukkig mocht het. Toen ik zei: mama, we mogen elkaar even niet meer zien, zag ik het verdriet in haar ogen.”

Dat emotioneerde haar zo dat Nagtegaal direct tegen haar moeder zei: ‘ik vind wel een oplossing'. ,,We zijn al zo lang bij elkaar en ik ben haar enige steun en toeverlaat. Ik weet dat mijn moeder gaat sterven, ze is 102. Daar heb ik vrede mee. Maar niet zó. Ik wil niet dat ze sterft van eenzaamheid, omdat ze mij mist. Ze heeft weleens gezegd: als jij er niet meer was, dan was ik allang dood geweest. Ik zou het niet hebben aangekund mijn moeder zo lang niet te zien en zij mij niet. Wat als ik een hele tijd niet kom en ze is me door de dementie vergeten? Nee, haar niet zien is geen optie.”