Volledig scherm
Veteranen ontmoeten elkaar in Vianen. Van links naar rechts Vincent Koenders uit Zijderveld, Heimert Horbeek uit Leerdam, Lars Oostrom uit Vianen, Jan Bruning uit Vianen en Eric van Rosmalen uit Lexmond. © William Hoogteyling

Veteranen vinden elkaar in Vianen

Uit de gemeente Vijfheerenlanden zijn 73 veteranen en hun partners zaterdag naar Vianen gekomen voor de jaarlijkse Veteranendag. Het is een dag van herkenning, van elkaar begrijpen zonder al te veel woorden. Evenementen als deze zorgen voor meer begrip voor het werk van oud-militairen, zegt burgemeester Lokker.

De veteranen zijn er in alle soorten en maten maar dragen allemaal een kleine witte anjer op hun uniform. Er zijn onder meer marinemensen, vliegeniers, de landmacht is vertegenwoordigd en het korps mariniers. Een oud- aalmoezenier is er ook: Eric van Rosmalen. Hij ging mee op acht missies, waaronder Bosnië, Afghanistan, Libië en Jordanië. De man uit Lexmond ging niet mee om te vechten maar deed pastoraal werk. Hij was vertrouwenspersoon en ook een belangrijke schakel tussen overleden militairen en hun nabestaanden. Hij herkent zich wel in de woorden van de burgemeester. Van Rosmalen: ,,’Je hebt er toch zelf voor gekozen’, krijgen veteranen nog steeds te horen. Dat nodigt al niet uit tot verder vertellen over wat je hebt meegemaakt.’'

Veteraan Jan Bruning uit Vianen vindt het ook lastig om het belang van een missie uit te leggen omdat na vele jaren de realiteit het goede werk kan inhalen. Bruning: ,,Ik ben onder meer uitgezonden naar Noord-Turkije en Irak. De kwestie met de Koerden daar kregen wij mee te maken. Als je daar bent, heb je het idee dat je nuttig en goed werk doet. Nu, twintig jaar later, kun je je afvragen of het er wel beter op is geworden.’'

Heimert Horbeek uit Leerdam was in Nieuw-Guinea van 1960 tot en met 1963. Hij gaat elke maand naar bijeenkomsten van veteranen in Vianen, Gorinchem en Leerdam. Als oud-marinier vindt hij het fijn om in een vertrouwde omgeving met medeveteranen te praten. Een dag die hij vaak nog in zijn hoofd heeft, is 29 februari 1960. Horbeek was uitgezonden naar Agadir, in Marokko. Hij was daar toen een aardbeving aan 15.000 mensen het leven kostte. Die gebeurtenis vergeet hij nooit meer: ,,Steeds als ik een aardbeving op televisie zie, dan ruik ik het ook meteen. En kinderen. Kinderen die zijn overleden, dat vergeet je nooit meer.’'

De Veteranendag in Vianen wordt gecombineerd met de start van de jaarlijkse Oldtimerdag. Piet Geluk van 92 komt aanlopen met zijn wandelstok en zoekt een goede stoel uit. ,,Zo, nu kan ik die oude auto’s goed zien’', zegt hij met een twinkelende oogopslag. Ook hij draagt een witte anjer want hij werd als jongeman drie jaar uitgezonden naar Indonesië. De herinneringen zijn na al die tijd vervaagd maar wat hij nog wel weet is dat Indonesië ‘een prachtig land’ is, met ‘een hartelijke bevolking’. Mevrouw Geluk van 90, weet nog wel hoe ze zich voelde toen Piet naar Indië moest. ,,We hadden toen verkering’', vertelt ze vanuit haar rolstoel. ,,Over en weer schreven we mekaar brieven en ik had drie vriendinnen wier vriendjes ook in Indië zaten. Het was een onzekere tijd, maar dat heb je niet door als je zeventien, achttien bent. Wij bleven achter in Noordeloos waar we toen woonden. Zo ging dat en we probeerden er samen het beste van te maken.’' Van die groep Indie-gangers is alleen Piet Geluk nog in leven.

Als de stoet van oldtimers voorbij is, begeeft het echtpaar zich met de rest naar binnen voor toespraken van de burgmeester en Jan Bruning, gevolgd door de traditionele maaltijd.