Volledig scherm
De Sloot achter de Nederstraat die ernstig is vervuild. © William Hoogteyling

Amerongs buurtje heeft neus vol van stinkende sloot

AMERONGEN - Een stinkende sloot vergalt voor een aantal inwoners van Amerongen het woonplezier. De greppel achter de kerk is het afvoerputje van het dorp. Bij harde plensbuien loost het riool de rotzooi rechtstreeks in de sloot. De gemeente laat de bewoners letterlijk met de stront zitten.

Condooms, maandverband, billen­doekjes en wc-papier blijven achter in de struiken aan de oever. En dan hebben bewoners Jan Kalff en Gilbert Thomas het nog niet over de stront gehad. Ook de uitwerpselen van de Amerongse bevolking eindigen bij veel regen in deze sloot. Op de bodem van de sloot ligt een dikke laag vervuild slib van tientallen jaren. Het is niet vreemd dat het Amerongse buurtje de neus vol heeft van deze meurende smurrie in het watertje.

Eerste brief al in 1992

Jan Kalff schreef maar weer eens een brief naar de gemeente, Rijkswaterstaat en het waterschap. Het was niet zijn eerste, hij schreef er tientallen. In 1992 schreef al zijn eerste brief met zijn klacht over de stinkende sloot.

,,Ik heb deze brief geschreven namens de buurt, dat wil ik wel even benadrukken. Ik doe dit niet alleen. Het is een proces van jaren, maar de kwestie wordt als een hete aardappel steeds naar een ander doorgeschoven. Iemand moet de sloot uitgraven, maar wie is onduidelijk.”

Uiterwaarden

Quote

Er staat nog maar 10 centimeter water in de sloot. De rest is slib.

De huizen aan de Nederstraat in Amerongen staan op de dijk die tussen Rhenen en Wijk bij Duurstede loopt. De woningen zijn op het laagste punt van het dorp gebouwd. Veel water wordt via de riolering afgevoerd, maar bij stortbuien stroomt het rioolwater via de overstort naar de sloot achter in de diepe tuinen. De tuinen vormen het begin van de uiterwaarden van de Rijn.

De omgeving is prachtig, maar die sloot maakt het net iets minder mooi. Kalff en Thomas spreken van ernstige milieuverontreiniging. ,,Er staat nog maar 10 centimeter water in de sloot. De rest is slib. Na een lozing hangt de rioolinhoud dagen tussen de begroeiing en stinkt de sloot. Ratten varen er wel bij. De overstort mag maximaal tien keer per jaar gebruikt worden, maar door de klimaatverandering hebben we veel vaker stortbuien.En dus meer overstort. Dit kan echt niet meer.”

Rijkswaterstaat is als beheerder van de uiterwaarden eigenaar van de sloot. Een medewerker heeft geconstateerd dat de situatie rond de sloot niet acceptabel is. Volgens Rijkswaterstaat is de gemeente verantwoordelijk voor het schoonmaken van de sloot.

Vervuiler

Kalff en Thomas: ,,De gemeente heeft geen geld. Als we het zelf moeten schoon maken, zijn we tienduizenden euro’s kwijt. Je moet de slib niet alleen afgraven en afvoeren, maar ook verbranden. Wij zijn van mening dat de vervuiler moet betalen.”

De gemeente Utrechtse Heuvelrug is in het hoger gedeelte van het dorp bezig met een vergroting van de rioolcapaciteit. Wethouder Gerrit Boonzaaijer zegt dat het probleem al lang bekend is bij de gemeente.

,,We zijn de wateroverlast aan het aanpakken en investeren daar enkele miljoenen in. Dat moet de overstort naar de uiterwaarden voorkomen. Dat willen wij ook niet. Daar zijn we nog een paar jaar mee bezig. De sloot moet een keer uitgebaggerd worden, maar wanneer dat gebeurt, is niet bekend.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

De Vallei