Volledig scherm
© Raphael Drent

In het digitale klaslokaal: 'We proberen er maar het beste van te maken’

het virus en ikHet zijn gekke tijden. Door de coronacrisis zijn mensen aan huis gekluisterd. Wat nu? Juf Robin Smits geeft les via de camera.

,,Morgen zijn we alweer twee weken onderweg, de tijd vliegt.” Het is twee uur geweest als Robin Smits, juf van de combinatie-klassen 3/4 en 5/6 op de basisschool in Est haar laptop voor even dichtklapt. 

Kringgesprek in een digitaal klaslokaal

Om 08.30 uur stroomde haar digitale klaslokaal vol. ,,We beginnen nog altijd met een gezamenlijk kringgesprek. Dan vertellen alle leerlingen om de beurt even hoe het gaat en wat ze in het weekeinde gedaan hebben.’’

Daarna beginnen de lessen. ,,Onze focus ligt op de belangrijkste vakken. Lezen, spelling, rekenen. Verder wil ik de kinderen persoonlijk kunnen begeleiden, al blijft dat lastig, zonder de korte lijntjes in het klaslokaal.’’

Fysiek is Smits (32) niet bij haar kinderen, maar minder intensief maakt dat het werk niet. ,,Je bent constant aan het schakelen tussen leerlingen die hulp nodig hebben. Ook van hen wordt extra geduld gevraagd. Ze moeten al hun vragen digitaal aankaarten, in plaats van een vinger opsteken.

Een rooster voor kletsmomentjes

,,Toch proberen we er het beste van te maken’’, zegt ze. ,,Ik begin te merken wat wel en niet werkt. Afgelopen week kreeg ik wat signalen van kinderen die de individuele 'kletsmomentjes' een beetje misten. Ik heb toen een roostertje gemaakt. Daar zullen wel twee, drie meisjes op reageren, dacht ik nog. Een paar uur later hadden alle leerlingen gereageerd.’’

Tot 14.00 uur kunnen de kinderen bij hun juf terecht. ,,Na die tijd ligt bij de ouders. Dat kan best pittig zijn, beseffen wij. Ze hebben het vaak door het thuiswerken al druk en hectisch genoeg.’’

Quote

Op deze manier van lesgeven zit een houdbaar­heids­da­tum.

Smits mist het 'normale' contact met haar leerlingen en collega's. ,,Op deze manier van lesgeven zit een houdbaarheidsdatum. Hoe lang weet ik niet, maar het zijn geen maanden. Kinderen horen met elkaar in de weer te kunnen zijn, lekker klieren en grapjes maken. En hoe goed we het ook proberen: dat sociale aspect kunnen we met een laptop en cameraatje niet opvangen.’’

Rivierenland