Volledig scherm
Het dorp Neerijnen © William Hoogteyling

Winkels verdwijnen, maar niet de ziel

Elk huisje heeft zijn kruisje, maar we verkeren als familie in de gelukkige omstandigheid dat we nog elk jaar op familieweekend gaan.  Veel naar buiten, maar vaak zitten we ook samen voor een spel. Niet per se voor een bordspel, maar een spel waarbij we als hele groep mee kunnen doen. Levend kwartet bijvoorbeeld. En eigenlijk elk jaar keert het dorp daarin terug. Ons dorp waar we allemaal opgroeiden, maar al lang niet meer allemaal wonen. 

Misschien zou ik dit moeten vertellen maar markante dorpsbewoners vormen als onderdeel van dat kwartet eigenlijk elk jaar inspiratie voor een avond vol hilariteit. Dit jaar speelden we het spel ‘30 Seconds’ maar dan met personen die we zelf verzonnen. En ja, weer kwamen de bijzondere karakters uit het dorp voorbij. 

Dat dorp, ik ben er al een tijdje weg, maar met al die personen komt het heel snel weer dichtbij. Je proeft je jeugd, je eerste ontmoeting met die jongen die net even anders was. Je bedenkt hoe het was te leven met een man van je je de hele jeugd dacht dat het een vreselijke vent was maar die toch wel aardig bleek toen jij ook eenmaal in de kroeg mocht. Je besefte weer dat het eigenlijk best bijzonder is dat je vrijwel iedereen in het dorp kent. 

Ik moest daaraan denken bij het mooie verhaal van mijn collega Eric Wijnacker over het dorp Neerijnen, waar het stil is nu het gemeentehuis in het kasteel is gesloten. Waar hier het gemeentehuis sluit, is dat in andere dorpen de supermarkt, de bakker of een andere lokale ondernemer. De dorpen raken leger in Rivierenland. Natuurlijk, dat is een gemis. Maar het kan niet zo zijn dat de ziel van het dorp getroffen raakt. Die blijft. 

Die zit in die inwoners, al die bijzonder mensen als Jozef van den Berg in Neerijnen. Het meisje dat het maakte, in mijn geval zwemkampioene werd, of de jongen die aan lager wal raakte. Ze horen allemaal bij het dorp. Ze vertolken de ziel. En die verhalen - en elk jaar komen er nieuwe bij, ik weet het zeker- moeten verteld worden. Dan raakt een dorp misschien wel een winkel of een dorpshuis kwijt, maar nooit een hart. 

Vallei blogt
Journalisten van de redactie Vallei van De Gelderlander schrijven over wat hen bezighoudt en opvalt.

Volledig scherm
Albert Heller, chef edities De Vallei en Rivierenland © Raphael Drent
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. ‘Twijfels over evacuatie 1995? Totaal niet’; oud-burgemeester Henk Palm van Zaltbommel is verbaasd
    PREMIUM

    ‘Twijfels over evacuatie 1995? Totaal niet’; oud-burgemees­ter Henk Palm van Zaltbommel is verbaasd

    ZALTBOMMEL - Er was geen enkele twijfel over het besluit om de bewoners van de regio Rivierenland te evacuëren in januari 1995. Dat zegt Henk Palm, oud-burgemeester van Zaltbommel, in een reactie op uitspraken van zijn toenmalige collega Ed d’Hondt. ,,Ik weet dat we twijfels hadden. Dat ga je dan echter niet naar buiten brengen, want dan krijg je chaos”, aldus d’Hondt in een interview met De Gelderlander.

Rivierenland