Volledig scherm
Alejandro Valverde bij de presentatie van de documentaire over hem. © Getty Images

Valverde kampte met depressie: ‘Alle spanning kwam er ineens uit’

Op zijn 39ste jaar stond hij zondag na de Vuelta voor de negende keer op het podium van een grote ronde, maar wereldkampioen Alejandro Valverde heeft het ook zwaar gehad in zijn carrière. Na zijn schorsing van twee jaar vanwege Operación Puerto viel hij bijna in het diepe gat van de depressie.

Volledig scherm
Valverde (l) op het podium als nummer twee van de Vuelta naast winnaar Primoz Roglic en Tadej Pogacar (derde). © AFP

Door Edwin Winkels

Een psycholoog lukte het niet, uiteindelijk moesten er een psychiater en medicijnen aan te pas komen om Alejandro Valverde in 2012 uit de put te halen en van zijn angstaanvallen te bevrijden. Dat vertelt de Spaanse wielrenner in een documentaire die vanavond op de Spaanse televisie wordt uitgezonden. In de reportage, die ‘Een jaar als regenboog’ heet, vertelt hij ook hoe weinig honger hij nog had om na het gewonnen WK, vorig jaar, dit jaar wedstrijden te blijven winnen.

Maar zijn zwaarste periode was zeven jaar geleden. Opvallend genoeg niet tijdens zijn schorsing als patiënt van dopingdokter Eufemiano Fuentes, maar direct daarna. Hij won nog de koninginnenrit in zijn eerste koers na zijn terugkeer, de Tour Down Under, maar raakte kort daarna volledig de weg kwijt.

Quote

De mensen zien ons als een ster, en dat brengt extra druk met zich mee, dan is het logisch dat we ook een terugslag krijgen.

Alejandro Valverde

,,Dit heb ik nooit eerder verteld, maar ook wij, sporters, zijn menselijk. De mensen zien ons als een ster, en dat brengt extra druk met zich mee, dan is het logisch dat we ook een terugslag krijgen. De depressie die Andrés Iniesta ook had, iedereen kan zoiets overkomen, en dan moet je besluiten je door een specialist te laten helpen,” zegt Valverde in de documentaire van het kanaal Movistar.

Zijn terugslag kwam op een ochtend in maart 2012, na een nog goede Parijs-Nice. Hij was duizelig, voelde tintelingen en was vooral bang. Zowel in de auto als op de fiets kreeg hij angstaanvallen. ,,In de Amstel Gold Race zat ik de hele koers achterin de groep. Die dunde steeds verder uit, en ik bleef er wel bij, maar altijd achterin, samen met mijn ploegmaat Pablo Lastras. Ik was bang om elk moment weer duizelig te worden.” Hij reed niet mee om de zege en werd 22ste.

Hij ging in therapie. De psychiater constateerde een licht vorm van depressie, volgens Valverde het gevolg van zijn schorsing. ,,Het lichaam heeft een enorm geheugen, slaat alles op. Alle spanning van de jaren dat ze me achtervolgden en daarna de schorsing, dat kwam er ineens uit.”

Quote

Ik had geen honger meer. Met het WK had ik alles bereikt wat ik wilde.

Alejandro Valverde

In de Tour de France, met een winnende solo in de Pyreneeën, wierp hij de demonen van zich af. Sindsdien bleef hij weer winnen, zoals voorheen, tot hij vorig jaar in Innsbruck zijn ultieme droom verwezenlijkte: hij won het WK. Een zo felbegeerde zege, dat hij dit seizoen eigenlijk nergens meer zin in had, zo vertelt hij in de film. ,,Ik had geen honger meer. Met het WK had ik alles bereikt wat ik wilde. Ik kon niet meer dat extra geven om een koers te winnen. In wedstrijden genoot ik helemaal niet meer op de fiets, alleen in de trainingen, met vrienden, voelde ik me op m’n gemak.”

Het maken van de documentaire, dit jaar, hielp hem om zich ook daar overheen te zetten. ,,Ineens voelde ik de noodzaak voor de camera te vertellen over die depressie, en dat was een soort bevrijding voor me. Ineens woog de regenboogtrui niet meer zo zwaar.”

Volledig scherm
Alejandro Valverde bij de presentatie van zijn docu. © Getty Images
Volledig scherm
Valverde komt over de finish in de zestiende etappe van de Vuelta. © AFP

Overige sporten