Leo Meijers in zijn woonkamer in Amstelveen. Tot 1969 woonde hij in Zutphen, in het huis dat de bezetter in de oorlog onteigende. Pas in 1950 konden zijn ouders er gaan wonen. ,,Het is onvoorstelbaar dat ambtenaren zich zo koud en kil opstelden.”
Volledig scherm
PREMIUM
Leo Meijers in zijn woonkamer in Amstelveen. Tot 1969 woonde hij in Zutphen, in het huis dat de bezetter in de oorlog onteigende. Pas in 1950 konden zijn ouders er gaan wonen. ,,Het is onvoorstelbaar dat ambtenaren zich zo koud en kil opstelden.” © Dingena Mol

Vijf jaar wachten op een huis: waarom uit kampen teruggekeerde Joden zo kil werden ontvangen

Na de bevrijding van kamp Westerbork is het jonge gezin Meijers ziek, uitgeput en wil niets liever dan terug naar Zutphen. Maar ja, dat mag alleen als Elie en Lien kunnen aantonen dat ze een woning hebben. Dat is het probleem. Nederlandse Joden die in 1945 terugkeerden uit de kampen, hoefden niet op een warme ontvangst te rekenen. Het kon jaren duren voordat ze in hun huis konden, omdat die in de oorlog was onteigend en opgekocht. ,,Het ging allemaal niet van harte.” 

2 reacties

  • Robbert Scholten

    2 weken geleden
    Het waren niet alleen de joden die lang op een woning moesten wachten,het was voor alle bevolkingsgroepen moeilijk dus ook voor de joden,gereformeerden,enzovoort
  • Henk Doddema

    2 weken geleden
    In Nederland hebben we een excuus cultuur. Helaas worden de Joden en de Molukkers vergeten of het gebeurt halfslachtig.