Volledig scherm
Peter en Jessica Bats uit Zutphen in Nieuwegein bij de persconferentie © Marlies Wessels

Zutphense Peter Bats verloor zijn zoon bij MH17-ramp:
‘Na zo'n conferentie ben ik voor de rest van de dag compleet afgeschreven’

updateNabestaanden van de ramp met MH17 kregen vandaag als eerste de nieuwe onderzoeksresultaten van het Joint Investigation Team (JIT) gepresenteerd. We spreken met Peter Bats uit Zutphen, hij was er samen met zijn vrouw bij in Nieuwegein. 

,,Ik heb een schild om mij heen gehad eigenlijk, sinds 17 juli 2014,” zegt Peter Bats (45) uit Zutphen. Zijn zoon Rowen, 12 jaar oud, kwam om tijdens de ramp met de MH17.  Bats was samen met zijn vrouw Jessica in Nieuwegein, naar de nabestaanden bijeenkomst waar het onderzoeksteam JIT hen als eerste nieuwe onderzoeksresultaten heeft medegedeeld. ,,Het was een interessante voorlichting. Het verbaasde me dat er toch vier personen worden aangeklaagd. Dat betekent dat ze voldoende bewijzen hebben.” De sfeer onder de nabestaanden bij de lunch was positief, merkte hij. 

,,Iedereen heeft nu wel door dat het JIT tijd en know how heeft nodig gehad om tot deze bekendmaking te komen. Er zal vast nog steeds woede en ongeloof zijn onder nabestaanden, maar dat staat los van wat er vandaag werd bekend gemaakt.” Zelf heeft hij zich voornamelijk op de inhoud gefocust. ,,Als je verdwijnt in emotie mis je de boodschap. Je moet helder van geest blijven en proberen niet teveel aan Rowen te denken. En dat is hard werken kan ik je vertellen.”

Niet miemelen

,,Het eerste jaar na de ramp heb ik in een roes gezeten. Je weet niet of je nou boos bent, verdriet hebt, alles loopt door elkaar heen.” Het duurde lang voordat er een begrafenis kon zijn van Rowen, doordat hij pas in oktober geïdentificeerd werd. ,,Je zoon is weg, maar je kunt er nog niets mee. Het is op dat moment totaal onwerkelijk. Dit is de meest extreme ramp die je als mens kan overkomen.” 

Vanaf het moment dat het nieuws van de ramp kwam besloot het samengestelde gezin het samen te gaan doen. ,,Schouders eronder, niet miemelen. We hebben nog drie andere kinderen dus we moesten door met ons leven, we moesten op de een of andere manier het ook voor hen behapbaar maken, want zij waren nog zo jong.” Rowen ging met zijn moeder op vakantie naar Bali. In het gezin bleven de drie andere kinderen over -toen 12, 10 en 1- Jeffrey (18) Kylie(15) en Sylvan(6). Het was een ‘rollercoaster’ zoals Bats zegt, waar je met zo'n groot gezin in terecht komt.

Ruimte voor verdriet

Ze kregen goeie hulp van professionals, net als de kinderen. ,,Je kunt dit niet alleen, echt niet.” En het gaat nog steeds dagelijks over Rowen. ,,We kunnen over hem praten nu zonder dat we meteen hoog in de emotie zitten. Het gaat nu vooral over leuke herinneringen. Natuurlijk is het ook moeilijk, zijn broer heeft net eindexamen gedaan en heeft een vriendinnetje. Dat zijn dingen die we met Rowen nooit hebben kunnen meemaken. Het blijft pijnlijk.” Pas langzaam laat Bats het schild een beetje vallen. ,,Er komt nu meer ruimte voor verdriet eigenlijk. Al maak ik heel bewust er ook ruimte voor. Ook om het nieuws over de nasleep te volgen. Dat doe ik niet dagelijks, anders kan ik niet functioneren. Je wil jezelf niet extra kwetsen.” Toch volgt hij het, via internet, op gezette tijden. 

Volledig scherm
De skatebaan in de Zutphense woonwijk Leesten was de favoriete plek van Rowen Bats van 12, die met zijn Helmondse moeder Jennifer en haar vriend onderweg was naar een vakantiebestemming was op Bali. Zijn vriendjes herdenken hem op de plek waar ze zo veel lol met hem hadden. © Koen Verheijden

Zeer zorgvuldig is hij met het delen van zijn bevindingen op social media, omdat hij op geen enkele manier de rechtsgang wil beïnvloeden. En vooral ook omdat al het nieuws rond MH17 is omgeven door complottheorieën en nep nieuws.  Bats denkt er wel een middenweg in te vinden en baseert zijn kennis op de nieuwsbrieven die hij als nabestaande krijgt, maar ook niet teveel te spitten online. De herdenking vorig jaar, bij de onthulling van het monument in Vijfhuizen was het eerste moment dat hij het echt merkte, dat het opnieuw binnenkwam. ,,Het was zeer indrukwekkend, ineens voelde het anders, intenser.”

Ongekende vermoeidheid

Contact met andere nabestaanden heeft hij niet of nauwelijks en ook de media heeft hij steeds afgehouden. ,,Dat deden we heel bewust. Onze eigen emmer zat al zo vol, we konden er niet ook nog de emmer van anderen bij hebben.”  Bats gaat als straks in maart de rechtszaken beginnen er zeker bij zijn, wanneer zij dat als nabestaanden mogen. ,,Het recht zal dan toch zegevieren, zij zijn verantwoordelijk voor de dood van mijn zoon. Al zal het niet tot een uitlevering komen.” Hij rijdt terug naar Zutphen, met zijn vrouw Jessica. Hij weet: nu gaat hem een ongekende vermoeidheid overvallen. Totaal leeg zal hij zijn, door het inhouden van zijn emoties, door de impact van de hele morgen en middag. ,,De rest van de dag ben ik compleet afgeschreven.” En thuis wachten de drie kinderen, die de herhaling gaan kijken van de conferentie. ,,De twee oudsten willen dat zeker zien. Voor hen is het praten over Rowen en de toedracht normale kost. Maar het is een mooi moment om onze jongste ook wat meer te gaan uitleggen.”

  1. Dit paleis ligt al honderden jaren verscholen onder het centrum van Zutphen (en moet weer zichtbaar worden)
    PREMIUM

    Dit paleis ligt al honderden jaren verscholen onder het centrum van Zutphen (en moet weer zichtbaar worden)

    Meer dan vijftig meter lang en twaalf meter breed. Een grote zaal, een verblijf voor de keizer en een heus bordes waar de keizer naar zijn volk kon zwaaien. Het is lastig voor te stellen, maar honderden jaren geleden stond er midden in het centrum van Zutphen een groot paleis. Zutphen wil het paleis weer uit de grond trekken en er een trekpleister in het oosten van het land van maken.